Vladimir Prelog je jugoslavensko-švajcarski hemičar koji je 1975. s Johnom W. Cornforthom podijelio Nobelovu nagradu za hemiju za svoj rad na stereohemiji organskih molekula i reakcija. 

Stereohemija je proučavanje trodimenzionalnog rasporeda atoma unutar molekula. Prelog je autor pravila imenovanja molekula i njihove “zrcalne” verzije kod hiralnih molekula, koja određuju koja će se konfiguracija nazivati “dextra”(dD), a koja “levo” (L). Također, difrakcijom X-zraka razjasnio je strukturu nekoliko antibiotika.

Vladimir Prelog je rođen u Sarajevu 23. jula 1906. godine. u BiH koja je tada bila pod Austro-ugarskom upravom. Njegov otac, Milan Prelog, bio je rodom iz Zagreba i istoričar po struci. Zanimljivo je da je kao 8-godišnji dječak Prelog stajao u blizini mjesta na kojem je u tom trenutku izvršen atentat na Franza Ferdinanda.

Školovao se u Sarajevu, Zagrebu, Osijeku i Pragu. Prije izbijanja Drugog svjetskog rata radio je na istraživanjama alkaloida u kakau, na kininu (istraživanje je finansiranja Pliva) te na sintezi organske molekule koja je veoma čvrsta i zove se adamantan, a u suštini je ugljikovodik dijamondoid, odnosno “nanodijamant”.

Na početku Drugog svjetskog rata, na poziv Lavoslava Ružičke, dolazi u Cirih, gdje se počinje baviti hiralnim enantiomerima, ali nastavlja i rad na alkaloidima, kakvi su strihnin i solanin.

Jedan je od autora CIP sistema (Cahn-Ingold-Prelog) koji u organskoj hemiji služi za sistematizaciju i imenovanje stereoizomera. 

Prelog je uspio je dokazati da ne samo atomi ugljika nego i dušika (azot, nitrogen) mogu biti hiralni centar u molekuli, o čemu se nagađalo nekoliko godina.

Preminuo je u Cirihu, 7. januara 1998.